ترکیب شیمیایی بالش آتش‌زای متورم‌شونده چیست؟

به عنوان تامین کننده بالش های آتش سوزی، اغلب در مورد ترکیب شیمیایی این محصولات ضروری آتش نشانی - ایمنی سؤال می شود. در این وبلاگ، من به جزئیات آنچه که یک بالش آتش سوزی شعله ور می سازد و چگونه اجزای آن با هم کار می کنند تا حفاظت موثر در برابر آتش را فراهم کنند، بررسی خواهم کرد.

اصول اولیه بالش های آتش سوزی

بالش های آتش سوزی نوعی وسیله ضد حریق غیر فعال هستند. آنها به گونه ای طراحی شده اند که هنگام قرار گرفتن در معرض دمای بالا منبسط شوند و مانعی ایجاد کنند که به جلوگیری از گسترش آتش، دود و گازهای سمی کمک می کند. این بالش ها معمولاً در کاربردهای مختلفی مانند آب بندی شکاف های اطراف لوله ها، کابل ها و در پارتیشن های دارای درجه آتش نشانی استفاده می شوند.

اجزای شیمیایی کلیدی

1. کلاسورها

کلاسورها برای نگه داشتن سایر اجزای بالش آتش سوزی در کنار هم بسیار مهم هستند. آنها یکپارچگی ساختاری بالش را قبل از قرار گرفتن در معرض آتش فراهم می کنند. بایندرهای رایج مورد استفاده در فرمولاسیون های تشدید کننده شامل پلیمرهایی مانند اکریلیک ها و پلی اورتان ها هستند. این پلیمرها خاصیت چسبندگی خوبی دارند و از حفظ شکل بالش آتش در شرایط عادی اطمینان می دهند. به عنوان مثال، کلاسورهای اکریلیک به دلیل مقاومت در برابر آب و دوام خود شناخته می شوند، که عوامل مهمی هستند زیرا بالش های آتش نشانی ممکن است در معرض شرایط مختلف محیطی قرار بگیرند.

2. عوامل تورم

قلب بالش آتش سوزی در عوامل آتش زا نهفته است. این عوامل مسئول انبساط بالش هنگام گرم شدن هستند. یکی از پرکاربردترین عوامل تشدید کننده، آمونیوم پلی فسفات (APP) است. هنگامی که APP گرم می شود، تجزیه شده و اسید فسفریک آزاد می کند. سپس این اسید با سایر اجزای فرمولاسیون واکنش داده و یک لایه زغال سنگ تشکیل می دهد. لایه زغال سنگ یک مانع ضخیم و عایق است که به کاهش سرعت انتقال گرما و جلوگیری از گسترش آتش کمک می کند.

یکی دیگر از عوامل تحریک کننده مهم پنتا اریتریتول است. پنتا اریتریتول به عنوان منبع کربن عمل می کند. هنگامی که با اسید فسفریک آزاد شده از APP ترکیب می شود، یک زغال کربنی تشکیل می دهد. این ذغال سنگ بسیار متخلخل است و رسانایی حرارتی پایینی دارد، به این معنی که می تواند به طور موثر منطقه پشت بالش آتش نشانی را از گرمای شدید آتش عایق کند.

ملامین نیز معمولا به عنوان یک عامل تشدید کننده استفاده می شود. در دمای بالا تجزیه می شود و گازهای حاوی نیتروژن آزاد می شود. این گازها به انبساط لایه زغال سنگ کمک می کنند و آن را ضخیم تر و موثرتر در مسدود کردن عبور آتش و دود می کنند.

3. پرکننده ها

پرکننده ها به فرمولاسیون بالش آتش سوزی اضافه می شوند تا خواص فیزیکی آن را بهبود بخشند و هزینه ها را کاهش دهند. یکی از پرکننده های پرکاربرد ورمیکولیت است. ورمیکولیت یک ماده معدنی طبیعی است که با گرم شدن منبسط می شود. دارای خواص عایق خوبی است و می تواند مقاومت کلی بالش در برابر آتش را افزایش دهد. پرکننده دیگر میکا است. میکا یک ماده معدنی ورقه ای است که استحکام مکانیکی بالش آتش را فراهم می کند. همچنین دارای پایداری حرارتی خوبی است که به حفظ یکپارچگی بالش آتش نشانی در هنگام آتش سوزی کمک می کند.

4. بازدارنده های شعله

علاوه بر عوامل تشدید کننده، بازدارنده های شعله برای افزایش بیشتر مقاومت در برابر آتش بالش اضافه می شود. بازدارنده های شعله بدون هالوژن اغلب به دلیل سازگاری با محیط زیست ترجیح داده می شوند. به عنوان مثال، هیدروکسید آلومینیوم (ATH) یک ضد شعله بدون هالوژن پرکاربرد است. هنگامی که گرم می شود، ATH به صورت گرماگیر تجزیه می شود و گرما را از آتش جذب می کند و بخار آب آزاد می کند. بخار آب به رقیق شدن گازهای قابل اشتعال و خنک شدن محیط اطراف کمک می کند و احتمال اشتعال را کاهش می دهد.

چگونه اجزا با هم کار می کنند

در شرایط عادی، بالش آتش سوزی به شکل فشرده خود باقی می ماند. کلاسور همه اجزا را در کنار هم نگه می دارد و بالش آماده نصب در محل مورد نظر است.

هنگامی که آتش سوزی رخ می دهد و دمای اطراف بالش آتش نشانی افزایش می یابد، عوامل تحریک کننده شروع به واکنش می کنند. پلی فسفات آمونیوم تجزیه می شود و اسید فسفریک آزاد می کند که سپس با پنتا اریتریتول واکنش می دهد و یک لایه زغال سنگ تشکیل می دهد. ملامین تجزیه شده و گازهایی را آزاد می کند که لایه زغال را گسترش می دهد. پرکننده ها مانند ورمیکولیت و میکا به عایق بودن و استحکام مکانیکی ذغال در حال انبساط کمک می کنند.

بازدارنده های شعله مانند ATH در پس زمینه کار می کنند. آنها گرما را جذب می کنند و بخار آب را آزاد می کنند که به کنترل آتش و جلوگیری از آتش گرفتن خود بالش آتش سوزی کمک می کند. اثر ترکیبی این اجزا تشکیل یک مانع ضخیم و عایق است که می تواند در دمای بالا برای مدت طولانی مقاومت کند و زمان ارزشمندی را برای تخلیه و تلاش های آتش نشانی فراهم می کند.

کاربردهای بالش آتش سوزی

بالش های آتش سوزی کاربردهای گسترده ای دارند. آنها معمولا در ساختمان های تجاری، تاسیسات صنعتی و منازل مسکونی استفاده می شوند. به عنوان مثال، می توان از آنها برای آب بندی شکاف های اطراف لوله هایی که به دیوارهای آتش نشانی نفوذ می کنند استفاده کرد. این به حفظ آتش - درجه بندی دیوار و جلوگیری از گسترش آتش از طریق دهانه های لوله کمک می کند.

علاوه بر آب بندی لوله، بالش های آتش سوزی را می توان در سیستم های مدیریت کابل نیز استفاده کرد. می توان آنها را در اطراف کابل قرار داد تا از انتشار آتش و دود از طریق سینی کابل جلوگیری شود. این امر به ویژه در مراکز داده و اتاق های برق که وجود تعداد زیادی کابل خطر گسترش آتش را افزایش می دهد بسیار مهم است.

محصولات حفاظت از آتش غیر فعال مرتبط

اگر به سایر محصولات ضد حریق غیرفعال علاقه مند هستید، ما نیز ارائه می دهیمهسته درب ضد حریق پرلیت،بسته بندی لوله متورم، وتوری آتش نشانی. این محصولات همراه با بالش های آتش سوزی برای ارائه راه حل های جامع حفاظت در برابر آتش کار می کنند.

برای تهیه تماس بگیرید

اگر به بالش های آتش سوزی با کیفیت بالا یا هر یک از دیگر محصولات ضد حریق غیر فعال ما نیاز دارید، از شما دعوت می کنیم برای تهیه و بحث های بیشتر با ما تماس بگیرید. تیم کارشناسان ما آماده است تا به شما در یافتن مناسب ترین محصولات برای نیازهای خاص خود در برابر آتش سوزی کمک کند.

مراجع

• "راهنمای حفاظت از آتش"، انجمن ملی حفاظت از آتش
• "پوشش های متورم و آتش - پلیمرهای بازدارنده"، ویرایش شده توسط CA Wilkie و JW Lyons